Zgodnie z zapisami Kodeksu rodzinnego oraz opiekuńczego w art. 56 każdemu z małżonków przysługuje prawo żądania rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Dopełnieniem ustawowej przesłanki do orzeczenia rozwodu jest trwały oraz zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Jest to stan, w którym ustały wszelkie więzi fizyczne, emocjonalne oraz ekonomiczne pomiędzy małżonkami.

Kiedy małżonek ponosi winę za rozpad małżeństwa?

Winnego rozkładu pożycia ustala sąd w przypadku, gdy choć jeden z małżonków chce uzyskać rozwód z orzeczeniem o winie. Poprzez winę za rozkład pożycia należy rozumieć pewne zachowania małżonka (działanie lub zaniechanie), które naruszają obowiązki określone przepisami prawa lub pozostają w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Aby stwierdzić winę, zachowanie małżonka musi być zawinione, czyli uzależnione od jego woli.

Co daje rozwód z orzeczeniem o winie?

Wyrok rozwodowy, w którym sąd stwierdził winę jednego z małżonków, niesie za sobą wiele konsekwencji prawnych. Małżonek, który uznany został za niewinnego, może starać się o przyznanie bezterminowych alimentów ze względu na pogorszenie się sytuacji materialnej po rozwodzie. Co ważne, nie musi znajdować się w niedostatku, by domagać się przyznania alimentów. Natomiast małżonek, który został uznany za wyłącznie winnego rozpadu małżeństwa, nie może żądać od swojego byłego niewinnego małżonka alimentów, nawet jeżeli znalazł się w niedostatku. O wysokości alimentów dla małżonka niewinnego decydują jego usprawiedliwione potrzeby.

Rozwód z orzeczeniem o winie wpływa również na zasady dziedziczenia. Jeżeli spadkodawca wystąpił o orzeczenie rozwodu z winy drugiego małżonka, a żądanie to było uzasadnione, wówczas małżonek ten zostanie wyłączony od dziedziczenia na mocy orzeczenia sądu.

W polskim Kodeksie Postępowania Cywilnego istnieje również zasada, według której to przegrany reguluje koszty postępowania. W związku z tym sąd zasądzi zwrot kosztów od małżonka, który uznany został za winnego rozpadu małżeństwa.